Bijna klaar...

Al sinds een paar maanden ben ik bezig met een broek voor mijn vader te maken. Wat heeft een herenpantalon veel details die een damesbroek niet heeft, zeg.... Het is echt een project waarin ik veel leer. Eerst begon ik met een bestaande broek van mijn vader na te tekenen. Eerst op schaal, en daarna in ware grootte. Dat tekenen was op zich al een hele klus. Daarna heel snel een proefmodel gemaakt (uit ongebleekt katoen van Ikea, echt ideaal voor dit soort dingen, kost maar € 1,50 / meter), en mijn vader de broek laten passen. Die zat goed, dus ik kon aan de slag met de echte stof: een brede rib. Daar kwamen we meteen op het volgende, ik bleek allerlei materiaal nodig te hebben waar ik niet eens het bestaan van wist: pocketting (echt nooit eerder van gehoord..., het is een soort stevig katoen, speciaal voor broekzakken), een speciaal band voor in de taille (wist ik ook niet dat dat bestond), en verder nog èn een knoop èn een broekhaak (is dat niet wat overdreven, mannen...). Oja, tijdens het tekenen kwam ik er ook achter dat er bij een herenbroek middenachter standaard een flinke overslag zit (waarvoor was dat ook alweer Wouda?).
En toen begon het echte naaiwerk. Met achter twee paspelzakken, die ik ook niet eerder had gemaakt. Dus dit heb ik eerst maar op een proeflapje gedaan. Maar als je eenmaal weet hoe het moet, valt het best mee (al moet je er wel goed je hoofd bij houden, en vooral de losse strookjes aan de goede kant vastzetten...). Daarna de broekspijpen aan elkaar, gelukkig hoefde ik die niet door te stikken (scheelt weer). Vervolgens de gulp erin zetten. Dit doe ik niet zo vaak (maak voor mezelf niet zo vaak broeken, want die vallen vaak verkeerd in mijn liezen), dus die zat er eerst verkeerd in... Maar na het over te doen, was ik zeer tevreden, hij zat er echt netjes en recht in, en de overslag liep ook erg mooi (ik ben niet zo snel echt tevreden met mijn werk, maar nu dus wel)! Voor het eerst ben ik hier tevreden over, hiervoor liep de overslag nogal eens scheef... Vervolgens naar mijn vader om de lengte van de pijpen af te meten. Zoom er in gedaan, bleek dat ik in plaats van keperband, stootband had moeten gebruiken. Nou, de volgende keer dan maar, hoor. De broek komt toch iets hoger dan zijn schoenen, dus zoveel te 'stoten' valt er niet. De tailleband had ik er van de week al ingezet, vandaag dat speciale band eraan gezet.

En nu is de broek bijna klaar. Alleen de knopen en haak eraan naaien, de tailleband doorstikken (die wel), en de riemlusjes onder vastzetten. En dan is de broek echt klaar, joepie! Straks doe ik nog het handwerk (lekker op de bank, eerst even thee zetten), en dan morgen het laatste naaigedeelte. Ik ben zeer benieuwd hoe de broek mijn vader staat. Maar voor dat ik de broek naar mijn vader breng, zal ik eerst een foto maken en hem hier laten zien. Wordt dus vervolgd.

Groeten, Nienke

Even een berichtje

Hier even een klein berichtje van mij. De afgelopen week niet zo heel veel gemaakt. Ik kon de rust er niet voor vinden, en was veel misselijk. Sinds een paar weken ben ik aan het afbouwen met mijn medicijnen (ze deden niet wat ze moesten doen), en vorige week helemaal gestopt. Hiervan heb ik behoorlijk last (onrustig, duizelig, misselijk) en daardoor kon ik me niet echt concentreren op het naaien. Daarnaast komt dat het ook psychisch wat minder gaat, ik moet nu echt gaan accepteren dat de angst (die ik veel ervaar) bij mij hoort en dat dat niet te veranderen is. Dat vind ik nog erg lastig.
Vorige week kreeg mijn naaimachine daarnaast ook nog kuren (hij begon uit zichzelf te naaien, niet echt praktisch als je veel bochtjes moet maken). Gelukkig kon ik snel bij mijn dealer terecht, het bleek een bekend probleem van de voetpedalen van Janome te zijn en heb een nieuw voetpedaal gekregen. Nadat ik hier klaar was, toch ook maar even bij Karteris langsgegaan (ik was toch in Barneveld...) en nog wat stofjes gekocht. Maar de puf om fanatiek te gaan naaien had ik daarna niet meer. Ik probeer het wel, maar kan niet lang met iets bezig zijn, zeker als het te priegelig gaat worden of veel aandacht vraagt.
Ik heb wel weer allerlei plannen om mee aan de slag te gaan (een winterjas voor mezelf, sintcadeautjes, pietenpakjes, een paar tunieken voor mezelf). En ik moet nu toch echt aan de slag voor mijn opleiding Costumière, anders kan ik volgend jaar geen examen doen. Ik hoop volgende week hier wat meer tijd in te kunnen steken.

Groeten, Nienke

Paspop

Wat doe je als je geen paspop hebt, maar wel wilt weten hoe je gemaakte kleren vallen? Juist, dan maak je zelf een paspop.

Ik volg op dit moment de opleiding voor costumiére, en moet dus goed oefenen met het tekenen van grondpatronen. De paspop heb ik in maat 68 gemaakt, door alle grondpatronen (romp, broek en mouwen) te tekenen en deze uit goedkope katoen te knippen. Dit heb ik allemaal aan elkaar genaaid, en vervolgens opgevuld met stukken oud papier.

Zie hier het resultaat van mijn zelfgemaakte babypaspop, al weet ik niet of ik hem nog verder ga verwerken. Misschien dat ik hem nog ga verharden met behulp van papier maché, en dat ik er nog een hoofdje op maak (mijn zus vond het op deze manier maar een eng ding).

Een foto dat de paspop in gebruik is, volgt nog. En als hij bevalt, dan maak ik er misschien nog meer in andere maten.

Groetjes, Nienke